In het oosten van Thailand waren we een ware attractie. Op straat, in de bus en in de trein werden we aangegaapt alsof we van mars komen. DeThaise mensenwaren erg nieuwsgierig naar waar we vandaan kwamen maar ook heel vriendelijk. We kregen in een restaurant whiskey aangeboden, in de trein pannekoeken en werden op straat uit het niets aangesproken met 'Hello how can I help?'

We zijn van Ubon naar Nakhon Rasichima met de trein gereden. Vanaf daar was het nog maar 1,5 uur met de bus naar Phimai, het dorp waar Sukalaya vandaan komt. We zijn daar naar toe gegaan om Sukalaya en haar familie te ontmoeten. We werden heel erg gastvrij ontvangen en vonden het fantastisch om twee dagen met de Thaise mensen te leven. Overdag was het vooral een beetje 'rommelen' zoals Sukalaya het omschrijft. Het is niet uit te leggen wat het precies betekent maar je vermaakt je de hele dag en kunt aan het eind van de dag nou niet echt zeggen wat je gedaan hebt. Heerlijk. Tegen de avond komt de familie bij elkaar. De BBQ's worden aangestoken en het eet feest kan beginnen. Je weet nooit hoeveel mensen er komen maar er is altijd meer dan genoeg heerlijk eten. Toen de familie door had dat Jort de 20e jarig was werd het 'Happy birthday' geoefend. De volgende dag stonden ze opeens met een taart met onze namen erop klaar en begon de hele familie te zingen. De Thaise versie was iets anders dan dat wij kennen maar zeker niet minder leuk. De tekst luidde: Happy happy bird to yoehoehoehoe! Bedankt voor de fantastische verjaardag Sukalaya en familie!

We zijn de 21e weer verder gegaan. Nu naar het strand van Hua Hin, ongeveer 300 kilometer onder Bangkok. Het guesthouse waar we slapen is letterlijk in zee gebouwd. Als je het raam open doet zou je zo de zee in kunnen springen! Als we er genoeg van hebben pakken we de bus naar Bangkok, als het er iets rustiger is.